دل اگر شور غزل دارد

به نامردان نبود

عشق اگر میل به دل دارد

به نامردی نبود

راه دل از معرفت در اوج وجدان است و عقل

این بجز این باشد، آن تنها هوا بود و هوس

با خودم می گویم انگار که تو بی خبری

باخبر هستی از احساسم و انگار ولی بی خبری

خوب می بینی از عشق تو چه آمد به سرم

باز انگار نمی بینی و تو بی خبری

سر و سامان دلم رفت و چه بی سامانم

هرچه می سازم از این عشق و تو خود بی خبری

نقطه امید دلم دیدن آن روز شده

با خبر باشی از عشق من و این بی خبری

حال سامی نه خوش استُ و نه ناخوش شده است

باخبر نیست از این حال و تو هم بی خبری